ΘΈΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΉΣΩ...
Όλα άρχισαν από μια απορία, από μια απορία για το ποιος τελικά είμαι... και κατέληξα εδώ εξαρτημένος πλέον να περιμένω μια λύση. Μπορώ να το χαρακτηρίσω και ως ναρκωτικό, σαν το δοκιμάσεις σε ταξιδεύει και θες ξανά και ξανά
Δεν ξέρω γιατί το γράφω τώρα και εδώ, ίσως είναι μια επανάσταση το εγκεφάλου μου με αυτό που μόνος μου περνώ και που σε κανέναν δεν μπορώ να το εμπιστευτώ ... Φοβάμαι, νιώθω κλεισμένος σε τέσσερις τοίχους χωρίς διέξοδο και όμως (πως?) πως να φωνάξω βοήθεια?, ντρέπομαι σε τέτοια κοινωνία που ζούμε... Κανένας απολύτως δεν θα καταλάβει γιατί άρχισα...
δεν το ήθελα, άρχισε από παιδικά τραύματα στο γυμνάσιο που με έκαναν να σκέφτομαι και να σκέφτομαι μέχρι να αποφασίσω...
Αν πρέπει να πω αν μου άρεσε θα πω "ΌΧΙ" τότε ξέρω πως η επόμενη ερώτηση θα είναι "Τότε γιατί το συνεχίζεις?", και η απάντηση θα είναι ανύπαρκτοι αφού ούτε εγώ καν ξέρω την απάντηση...
Δεν θέλω να το εξομολογηθώ σε κανέναν, θέλω να βρω την λύση μόνος μου, "Μα δεν μπορώ!"... Το ξέρω, μα πρέπει ... Είμαι κατακερματισμένος, αν συνεχίσω με αυτή την λογική θα καταστραφώ..
Ένα σλόγκαν τώρα φωνάζει το μυαλό μου "ΘΈΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΉΣΩ, ΘΈΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΉΣΩ, ΘΈΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΉΣΩ"
Γράφεις για ντροπή. Γράφεις για κάτι που σε ενοχλούσε στο μακρινό παρελθόν. Γράφεις για κάτι στο οποίο έχεις εθιστεί και δεν μπορείς να το εμπιστευθείς σε κανέναν. Τι είναι αυτό; Ακούγεται σοβαρό. Ίσως θα ήταν καλύτερα εάν το συζητούσες με κάποιον που θα μπορούσε να καταλάβει, μη γίνεσαι απόλυτος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜόνος μου πρέπει να σταματήσω... Σε αυτό και να με ακούσει κάποιος δεν μπορεί να βοηθήσει.. Δεν ξέρω το μυαλό σου που πηγε αλλά δυστυχώς είναι κάτι που κατά 99% δεν θα το πω σε κανέναν, ποτέ.. Θα βρω δύναμη να το εξοντώσω μόνος
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω πως ξέρεις ότι σε του ό,τι αφορά λάθη του παρελθόντος και πράγματα που μας κρατούν εθισμένους και φυλακισμένους υπάρχουν κάποιοι, που ξέρουν. Αν όχι κάτι παραπάνω, ξέρουν όμως.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια να φύγει η εξάρτηση το πρώτο πράγμα που χρειάζεται είναι η αποδοχή. Κι αυτό νομίζω πως με αυτό σου το ποστ το κατάφερες. Ύστερα, είναι και η βοήθεια, που χρειάζεσαι σίγουρα. Κανείς δε μπορεί μόνος χωρίς τη βοήθεια του άλλου. Βρες το κουράγιο να το μιλήσεις με κάποιον. Όποιον να 'ναι. Μπορεί να είναι κάποιος που δε θα ξαναδεις ποτέ, έτσι στο άσχετο. Θα βοηθήσει όμως.
Και, είμαστε κι εμείς εδώ, πάντα. Να το θυμάσαι.
We love you both. Hold on. :)