... Και εκεί που νομίζεις ότι όλα τέλειωσαν και δεν υπάρχει τίποτα όρθιο μεταξύ δύο ανθρώπων, τότε γίνεται κάτι (που μπορεί να θεωρείτε και βλακεία) και η καρδιά αρχίζει και πάλι να τσακώνεται με το μυαλό.
Καρδία : Δυστυχώς δεν ξεπερνάς εύκολα ΤΊΠΟΤΑ.
Μια τόση τρυφερότητα με έκανε να θυμηθώ οοοολα όσα ένιωθα για εσένα...αχχ..
Μυαλό : ΠΡΈΠΕΙ να σταματήσω,
ΔΕΝ ΠΡΈΠΕΙ να πιέζω τον εαυτό μου σε αυτό τον φαύλο κύκλο πάλι,
ΠΡΈΠΕΙ να συνηθίσω πως τα πράγματα θα παραμείνουν όπως είναι,
ΠΡΈΠΕΙ να συνεχίσω...
Η καρδιά μου χτυπά κανονικά(λίγο πιο γρήγορα) όμως οι δείκτες του ρολογιού μου σταμάτησαν και έμειναν σε εκείνη την φανταστική σκηνή τρυφερότητας "αχχ, να μην τέλειωνε ποτέ η ώρα ετούτη Θεέ μου"....
Όσο και αν θέλω να ξεχάσω πάντα στο μυαλό και στην καρδιά θα έχω σφραγισμένη αυτή την σκηνή και αν προσπαθήσω να την ξεχάσω, τίποτα δεν θα καταφέρω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου